Dzieło Moreau przedstawia tracką młodą kobietę, która wydobyła głowę z rzeki i położyła na kitarze (lub lirze), tuląc jednocześnie ją do piersi. Postać dziewczyny rozświetlana jest światłem, a jej regularny profil kontrastuje z rozmytym masywem górskim. Z twarzy mężczyzny emanuje spokój, we włosach widoczna jest ozdobna opaska, a jego loki miękko układają się na instrumencie. W prawym dolnym rogu widoczne są dwa żółwie, interpretowane jako symbol długowieczności i trwania, co ma nawiązywać do nieprzebrzmiałej muzyki Orfeusza i jego słów opiewających historię nieszczęśliwej miłości.
Możemy też dostrzec, że wygląd całego obrazu poprzez ukośne przedstawienie trackiej kobiety oraz usytuowanie żółwi i grajków na skale, przypomina kartę do gry.
Moreau połączył dwie techniki malarskie. Tło zostało namalowane grubym pociągnięciem pędzla, jest rozmyte. Sama postać natomiast jest ukazana wręcz z idealna precyzją, z bardzo dobrze widocznymi szczegółami. Precyzja widoczna jest głównie w stroju dziewczyny i w detalach znajdujących się na jej ubraniu.