Po kapitulacji sił niemieckich pozostał w służbie PSZ we Włoszech. W 1946 został przeniesiony do Anglii a następnie w 1947 wrócił do Polski. Początkowo pracował w komisji ankietowej przy CUP a następnie, po ukończeniu wyższego kursu administracji, w PKPG. W 1950 przeniesiony do rezerwy, do emerytury pracował w zakładach przemysłu materiałów budowlanych.
Pełnił funkcję przewodniczącego Środowiska Podhalańczyków i Karpatczyków byłych żołnierzy Polskich Sił Zbrojnych, działającego w Bielsku-Białej, utrzymywał kontakt z młodzieżą szkolną oraz harcerzami. W 1967 otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari za udział w walkach we wrześniu 1939. W listopadzie 1981 otrzymał Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski. W tym czasie także awansowany do stopnia podpułkownika. Zmarł 5 maja 1991, pochowany na cmentarzu w Bielsku-Białej wraz z małżonką Bronisławą z domu Rudomino-Dusiacką.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari – dwukrotnie Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych – trzykrotnie Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino Military Cross Italy Star Africa Star 1939–1945 Star
Bibliografia