Dolna część doliny jest typową, głęboko wciętą doliną rzeczną, Porasta ją las. Od wylotu aż po Polanę pod Głośną Skałą na długości ok. 1,5 km dolina ma bardzo mały spadek, górna część doliny jest natomiast bardzo stroma. W górnej części północna grzęda Szalonego Wierchu, zwana Wielkim Szalonym Klinem dzieli dolinę na dwa odgałęzienia; Szalony Kocioł i Dolinę Szeroką. Są to kotły lodowcowe podcięte wysokimi i urwistymi progami (Reglane Spady). Dolina do Regli posiada jeszcze jedno, orograficznie lewe odgałęzienie – Głośny Żleb. Odgałęzia się on w okolicach Polany pod Głośną Skałą, ciągnie pod północnymi ścianami Głośnej Turni i Głośnej Skały, górą podchodząc pod Żlebińską Przełęcz Wyżnią.
Nazwa doliny pochodzi od tego, że prowadzi ona do regli. Dawniej jej górna i środkowa część była własnością mieszkańców Białej Spiskiej, zaś dolna do państwa niedzickiego Palocsayów, później właścicieli ziemskich ze Zdziaru. Po II wojnie światowej całość przeszła na własność państwa i należy do TANAP-u.