Korzystna koniunktura uległa jednak stopniowemu pogorszeniu wskutek wzrostu popularności bawełny i rosnącej konkurencji ze strony tańszych w eksploatacji tkalni mechanicznych w Europie Zachodniej. Pozbawieni ochrony celnej ze strony rządu pruskiego i wystarczających środków inwestycyjnych przemysłowcy próbowali utrzymać konkurencyjność za pomocą redukcji płac, co przy fatalnej sytuacji bytowej tkaczy śląskich doprowadziło do wybuchu społecznego niezadowolenia.
5 czerwca 1844, w trakcie powstania tkaczy śląskich, 3 tys. tkaczy wdarło się na teren zakładów Dieriga oraz do jego domu. Mimo krwawej interwencji wojska (11 zabitych, 24 ciężko rannych), okupujących usunięto dopiero po kilku dniach. Zniszczenia towaru i maszyn dokonane podczas okupacji były bardzo poważne i sięgnęły 80 tys. talarów. Doprowadziło to do wycofania się Dieriga z życia zawodowego jeszcze w tym samym roku. Kontrolę nad firmą przekazał on synom Wilhelmowi i Friedrichowi, którzy zmienili jej nazwę na Gebrüder Dierig („Bracia Dierig”).