Stefan Tomicki (ur. 1 lipca 1915 w Raduckim Folwarku k. Wielunia, zm. 9 kwietnia 1943 w Holandii) – podporucznik pilot Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii.
Życiorys Stefan Tomicki służył jako podoficer w 1. Pułku Lotniczym w 217 Eskadrze Bombowej jako pilot samolotu PZL.37 Łoś.
We wrześniu 1939 roku latał bojowo w 217 eskadrze14 września pilotował Łosia nr 72.210. Poprzez Rumunię został ewakuowany do Francji, gdzie walczył w PSP we Francji w X Kluczu Kominowym porucznika Jana Falkowskiego. Razem z pozostałymi pilotami klucza 24 czerwca dotarł do Wielkiej Brytanii. Tutaj został przyjęty do RAFu (numer służbowy RAF 782361, polski numer P 1916) i wkrótce został przydzielony jako pilot do 300 Dywizjonu Bombowego Ziemi Mazowieckiej.
Następnie został przeniesiony do Dywizjon 305. 6wersja 6 sierpniainna wersja - 5 sierpnia sierpnia 1941 roku pilotowany przez niego Wellington W 5593 został zestrzelony przez Me-110 nad Holandią. Z sześcioosobowej załogi zginęło trzech (por. Jerzy Sukiennik, Mieczysław Saferna, Wacław Ryba), pozostali uratowali się (dowódca Szczepan ŚcibiorDostał się do niewoli i jako jeniec wojenny przeżył II wojnę światową. W 1952 roku został skazany w PRL na śmierć jako rzekomy szpieg brytyjski. Wyrok wykonano 26 maja 1953., Michał Kowalski i Stefan Tomicki).