W kościele Mariackim wzniósł dwubarwne cyborium zestawione z prostych brył. Nagrobek Tarnowskich w Tarnowie w bazylice katedralna Narodzenia Najświętszej Maryi Panny to największe co do wymiarów dzieło Padovana. Z czasem powiększone przez samego artystę. W rezultacie powstał nieznany we Włoszech a popularny w Polsce nagrobek dwukondygnacjowy. W ten sam sposób przerobiono nagrobek królewski w kaplicy Zygmuntowskiej celem umieszczenia w dolnej Niszu posągu Zygmunta Augusta – tu też prawdopodobnie pracował Padovano lub Santi Gucci. Późniejszy posąg królewski wzorowano na figurze Zygmunta I ale w stylu jest bardziej manierystyczny.
W późnych pracach Padovano występowały cechy manieryzmu.
Jan Michałowicz z Urzędowa, nurt „antyklasyczny” W okresie manieryzmu rzeźba nagrobkowa mnożyła się w kaplicach rodowych. Fundowały je rody magnackie, średnia szlachta, rzadziej patrycjat miejski. Powtarzano schemat postaci uśpionej. Przedstawiano też zmarłych w pozie klęczącej lub siedzącej. Ich styl lawiruje między późnym renesansem a manieryzmem, czasem zahacza o ludowe uproszczenia. Kamienne figury wkomponowywano w ramy małej architektury ozdobionej dekoracyjnym reliefem.