Przeznaczenie wieży może być przedmiotem kontrowersji naukowych. Część (zwłaszcza starszych) prac wskazuje na jej militarny, obronny charakter; nowsze źródła podkreślają sakralny charakter zabytku (istnienie kaplicy na obecnej najwyższej kondygnacji). Wysunięto przypuszczenie, że mogła to być wieża klasztorna, gdzie przebywała wielka księżna, żona Romana Halickiego, która po śmierci męża w bitwie pod Zawichostem w 1205 roku osiadła około 1220 roku w niezidentyfikowanym miejscu, prawdopodobnie położonym w pobliżu Chełma. Przyjmuje się, że mogła ona pochodzić z Bizancjum; w średniowiecznej Grecji podobne wieże były wznoszone jako prywatne kaplice dla członków elit arystokratycznych. thumb|Widok od strony Chełma Wyniki analiz dendrochronologicznych i datowań radiowęglowych szczątków drewnianych palisad odkrytych koło wieży sugerują, że w latach 80. XIII wieku obiekt uległ wtórnej militaryzacji; przystosowano go do pełnienia funkcji obronnych. Powstał wówczas niewielki kompleks warowny złożony z wieży, umocnień palisadowych i wykopanej fosy; kompleks ten uległ gwałtownemu zniszczeniu na przełomie XIII i XIV wieku w wyniku pożaru; nie odbudowano go i wieża zaczęła popadać w ruinę.