Szabla niedostosowana do cięcia z nadgarstka.
Głownia: o zmiennym profilu i piórze bez młotka długość 745 mm strzałka krzywizny 28 mm środek ciężkości 220 mm wyważenie pionowe przekrój teowy Rękojeść: niewielki jelec z blachy mosiężnej zagięty w kierunku głowni, zdobiony małymi głowami lwów okładziny drewniane trzonka nacinane w ostre łuki, długości 125 mm rozwarty dziób głowicy
Karabele ozdobne, do stroju thumb|upright|Karabela Zygmunta III Wazy z roku 1626 Rękojeść w kształcie głowy ptaka była bardzo wdzięcznym polem do popisu dla złotników. Większość bogato zdobionych karabel miała ograniczone własności użytkowe, z powodu niedopasowania rękojeści. Powszechne było dorabianie ozdobnej i nieporęcznej oprawy do starszej głowni. Wykorzystywano kamienie półszlachetne, kość słoniową, róg, kość, inkrustowane drewno. Łatwo rozpoznawalne i estetyczne rękojeści produkowała radziwiłłowska szlifiernia w Jankowicach koło Naliboków, działająca w drugiej połowie XVIII wieku, stosująca chalcedon i inne kamienie półszlachetne, często inkrustowane.