Izoterma Halseya, inaczej izoterma Frenkela-Halseya-Hilla (skrót izoterma FHH) – rodzaj izotermy adsorpcji, która ma podobne właściwości i zastosowania jak izoterma Harkinsa-Jury. Wyraża się równaniem:

gdzie: – stałe empiryczne, – ciśnienie pary adsorbatu, – ciśnienie pary nasyconej adsorbatu, – wielkość adsorpcji (często oznaczana też – wówczas podawana jest jako ilość adsorbatu w przeliczeniu na stan gazowy, z reguły w warunkach normalnych, co oznaczane jest często literami STP).

UWAGA. W podanych równaniach bardzo często stosuje się zamiast logarytmów naturalnych logarytmy dziesiętne!

Często izoterma ta używana jest jako tzw. krzywa (ang. t-curve) podająca zależność grubości warstewki adsorbatu od ciśnienia:

Izoterma ta najczęściej stosowana jest przy ustaleniu wartości parametru

Zaletą izotermy dla ustalonej wartości jest łatwość dopasowania do danych doświadczalnych, dane doświadczalne przedstawia się w prostych współrzędnych liniowych:

gdzie i są bezpośrednio dostępne z pomiaru, a jest ustalone.

Jeżeli podstawimy (ciśnienie względne), wówczas ogólną postać izotermy można przedstawić jako: