Został mianowany w 1968 roku managerem utworzonego projektu z ramienia ONZ a w październiku 1977 został wybrany na stanowisko wiceprzewodniczącego UN Commission on Human Settlements, złożonej z przedstawicieli 58 państw, powołanej przez Zgromadzenie Ogólne ONZ. Funkcje te autor pełnił przez dwa lata (1977-79) będąc referentem na I Sesji (Nowy Jork) i generalnym sprawozdawcą na II (Nairobi) oraz członkiem Biura na III (Meksyk), brał udział w misjach ONZ w szczególności przewodniczenia misji ONZ na Cyprze (Nikozja w 1982 roku, mającej na celu zainicjowanie procesu zjednoczenia podzielonej wyspy i strzeżonej przez siły ONZ
Indywidualny ekspert w zakresie: zarządzania sektorem publicznym, struktur instytucjonalnych w gospodarce przestrzennej, rozwoju regionalnego, transportu (zwłaszcza miejskiego), ochrony środowiska oraz mieszkalnictwa.
Pozostałe funkcje Biuro Urbanistyczne Warszawy (później CBPAiB), Pracownia Planu Ogólnego 1951-54 oraz 1956-60 Projektant, następnie kierownik Zespołu Programowania (dziś powiedzielibyśmy: programowania rozwoju lub strategii rozwoju). Współautor Planu Generalnego Warszawy (1957), planów perspektywicznych i etapowych W-wy oraz planów kierunkowych Warszawskiego Zespołu Miejskiego. Współautor studiów pilotażowych, referent i koreferent na pokazach planów urbanistycznych „Arsenał".