thumb|245px|Mały żebrak (1725-30) thumb|245px|Wniebowzięcie Marii (1735) thumb|240px|Rebeka u studni (ok. 1740) Giovanni Battista Piazzetta (Giambattista Piazzetta) (ur. 13 lutego 1682 w Wenecji, zm. 29 kwietnia 1754 tamże) – włoski malarz, grafik i rytownik, przedstawiciel weneckiego malarstwa rokokowego.

Pierwsze lekcje malarstwa pobierał w pracowni swojego ojca Giacoma (1640-1705), snycerza i rzeźbiarza weneckiego. Naukę kontynuował u Antonia Molinarego, a od 1703 w Bolonii u Giuseppe Marii Crespiego. W 1705 powrócił na stałe do Wenecji. W 1711 został członkiem cechu malarzy. W 1750 został mianowany dyrektorem weneckiej Scuola di Nudo dell’Accademia.

Specjalizował się scenach rodzajowych oraz tematyce religijnej i mitologicznej. Inspirowała go twórczość Caravaggia i Guercina. Był twórcą licznych rysunków portretowych. Wykonywał też ilustracje do luksusowych edycji książkowych (m.in. do Jerozolimy wyzwolonej Torquata Tassa).

Jego malarstwo wywarło wpływ na twórczość m.in. Giovanniego Battisty Tiepola i Francesca Guardiego.