Podobną rolę odgrywają cząsteczki adsorbatu przy dużych zapełnieniach powierzchni. Niezależnie od ruchów w płaszczyźnie powierzchni, cały czas zachodzą procesy adsorpcji na powierzchni i desorpcji już zaadsorbowanych cząsteczek co warunkuje istnienie równowagi dynamiczna pomiędzy procesami adsorpcji i procesami desorpcji.
Mobilność adsorpcji powoduje zmniejszenie adsorpcji (cząsteczki bardziej sobie przeszkadzają) – widać to szczególnie przy porównaniu par typowych izoterm opisujących adsorpcją zlokalizowaną i mobilną: izotermy bez oddziaływań: izoterma Langmuira – zlokalizowana izoterma Volmera – mobilna
izotermy z oddziaływaniami izoterma Fowlera-Guggenheima – zlokalizowana izoterma Hilla-deBoera – mobilna
W obu przypadkach (dla każdej z par izoterm) osiągnięcie tej samej wartości pokrycia powierzchniowego θ* wymaga zwiększenia ciśnienia adsorbatu p o ten sam czynnik:
Adsorpcja częściowo mobilna Izotermy adsorpcji częściowo mobilnej (np. izoterma Lee-O’Connella lub izoterma Hollanda) pozwalają opisać przypadki pośrednie. Po wykorzystaniu w całkowej izotermie adsorpcji możemy otrzymać odpowiednią izotermę dla powierzchni heterogenicznej (niejednorodnej energetycznie).
Zobacz też chemisorpcja
Kategoria:Adsorpcja