W pracowni nie tylko odnotowywano tytuł, ale starano się również ustalić wszelkie indywidualne cechy posiadanego egzemplarza: charakter pisma (kto pisał), zapiski, autorów ilustracji, pochodzenie i dzieje opraw, drukarnię itp. Informacje te wpisywano do katalogu zaś same dzieła digitalizowano i poddawano konserwacji. W ten sposób potraktowano między innymi Codex Palatinus Germanicus. Dodatkowym zadaniem A. Schlechtera było organizowanie corocznych wystaw z wykorzystaniem przechowywanych zbiorów.
W zbiorach biblioteki uniwersyteckiej jednym z najcenniejszych jest wielokrotnie już opracowywany inkunabuł Epistulae ad familiares Cyceronna, wydany w 1477 roku w Bolonii i opatrzony komentarzami pochodzącymi z lat 1493-1530. Jednym z pierwszych analizujących to dzieło był humanista Angelo Poliziano. Wśród licznych marginaliów na szczególną uwagę zasługuje wpis florentyńskiego urzędnika kancelaryjnego Agosino Vespucciego, zaprzyjaźnionego z Machiavellim. Notatka spisana jego ręką z datą październik 1503 dotyczy Leonardo da Vinci i trzech jego obrazów, w tym Mony Lisy. Jest dowodem na to, że obraz obecnie znajdujący się w Luwrze istniał już wówczas. Odkrycia tego dokonali w końcu 1996 r. Armin Schlechter i Ludwig Ries podczas katalogowania heidelberskich inkunabułów. A.