W późniejszych latach lekkie uzbrojenie pancernika było modyfikowane. W 1922 roku dodano dwa działa przeciwlotnicze kal. 76 mm na dachach wież artylerii głównej. Ostatecznie, po przezbrojeniu w 1939 roku, składało się ono z sześciu dział szybkostrzelnych kal. 76 mm, dwóch dział przeciwlotniczych kal. 76 mm, dwóch przeciwlotniczych armat automatycznych Oerlikon kal. 20 mm, dwóch wielkokalibrowych karabinów maszynowych Colt kal. 12,7 mm oraz czterech karabinów maszynowych Colt kal. 7,92 mm.

Historia operacyjna Po wejściu do służby „Eidsvold” wraz z pancernikiem „Tordenskjold” wszedł w skład eskadry szkolnej. Oba okręty odbyły przed wybuchem I wojny światowej kilka rejsów zagranicznych, zawijając między innymi do Inverness w Szkocji i Hamburga w 1904 roku. W 1908 roku „Eidsvold” popłynął do niemieckich portów w Kilonii i Libau. 24 czerwca 1911 roku uczestniczył na redzie Spithead w rewii morskiej z okazji koronacji króla Jerzego V.

W czasie I wojny światowej pancernik przebywał na wodach macierzystych, chroniąc neutralność Norwegii. W 1923 roku pełnił rolę jachtu królewskiego podczas oficjalnej wizyty króla Norwegii Haakona VII w Belgii i Holandii. Od końca lat 30. wraz z bliźniaczym „Norge” wchodził w skład 1.