Przebieg operacji 1945–1956 W pierwszej połowie 1945 roku polskie wojska inżynieryjne przeprowadziły szczegółowe rozpoznanie Polski. Stwierdzono, iż obszar podlegający sprawdzeniu i rozminowaniu wynosić będzie 250 tys. km², a więc ponad 75% powierzchni kraju. Obszary gęsto zaminowane zajmowały 5820 km², średnio zaminowane – 13 654 km², a słabo zaminowane – 208 984 km². Ponadto na wybrzeżu i polskich wodach terytorialnych zaminowanych było około 1450 km². Pierwsze szacunki określały, iż na terytorium Polski znajduje się około 9 mln min i 25 mln sztuk amunicji. Jak się okazało później, liczby te nie odpowiadały rzeczywistości – min i amunicji było o kilka milionów więcej.
Do rozminowania przystąpiono jeszcze w okresie działań wojennych. W drugiej połowie stycznia 1945 roku do rozminowania Warszawy przystąpiły 2, 4 i 5 Brygada Saperów oraz 9 Batalion 1 Brygady Saperów – w sumie 4190 żołnierzy Wojska Polskiego. W celu usprawnienia oczyszczania Warszawy z min, amunicji i niewybuchów powołano Główny Sztab Rozminowania. Zasadnicze rozminowanie zakończono 10 marca 1945 roku. Bilans bez mała 2 miesięcy ciężkiej służby saperów był następujący: zdjęto i zniszczono min różnego typu – 15 208; zniszczono bomb lotniczych, pocisków, niewybuchów itp. – 74 152.