„Robinsonem” był także publicysta i kronikarz powstania warszawskiego Wacław Gluth-Nowowiejski.

Film Na podstawie wspomnień Szpilmana powstał scenariusz autorstwa Czesława Miłosza i Jerzego Andrzejewskiego, następnie radykalnie przerobiony zgodnie z komunistyczną propagandą, według którego nakręcono film Miasto nieujarzmione.

Relacje Zachowało się wiele relacji „robinsonów” z okresu ukrywania się w ruinach Warszawy. Część z nich została wydana, w tym m.in.:

„Ukrywałem się w Warszawie. Styczeń 1943 – styczeń 1945” Stefana Chaskielewicza, „Nadmiar pamięci” Icchaka Cukiermana, „Byłam Warszawskim Robinsonem” Danuty Gałkowej, „Bunkier” Chaima Goldsteina, „Szmuglerzy” Jana Kostańskiego i Henryka Grynberga, „Ludzie i psy w gruzach Warszawy” Czesława Kulika, „Byłem ochroniarzem Karskiego” Dawida Landaua, „Jedna szansę na tysiąc” Alojzego Muraszki, „Moje szczęśliwe życie” Szymona Rogozińskiego, „Pianista. Warszawskie wspomnienia 1939–1945” Władysława Szpilmana.

Pozostałe świadectwa i wspomnienia znajdują się m.in. w archiwach Żydowskiego Instytutu Historycznego w Warszawie i w Jad Waszem w Jerozolimie.