W 1738 roku kardynał Sinzendorf powołał dekanat krapkowicki, któremu zostały podporządkowane: Krapkowice, Otmęt, Brożec, Walce, Komorniki i Racławiczki.
Dla upiększenia kaplicy poświęconej NMP w 1882 roku wmontowano do okien dwa witraże obrazujące św. Dominika i św. Henryka. W 1896 roku kościół został odrestaurowany. Zmienione wejście, ławki i stacje drogi krzyżowej. Zlikwidowano trzy ołtarze; zakupiono ołtarz główny, fundatorem był Rudolf Halma. Część pieniędzy na zakup drogi krzyżowej podarowała Anna Cebulla. W 1901 roku umieszczono figury czterech Ewangelistów. Był to dar księżnej Frideriece von Haugwitz.
W czasie I wojny światowej miasto jak i parafia nie doznały większych szkód. W latach kulturkampfu, a szczególnie w okresie hitleryzmu, działalność kościoła była utrudniona. W czasie II wojny światowej na cele wojenne skonfiskowano dzwony. Nowe dzwony sprowadził w 1949 roku ks. Wacław Schenk, który w czasie poważnej choroby ks. proboszcza Tobiasa administrował parafią. Ks. Schenk był proboszczem tylko półtora roku. Pod koniec II wojny światowej, w czasie walk o Krapkowice, wystrzał artyleryjski zniszczył barokową kopułę wieży, którą zrekonstruowano dzięki staraniom ks.