Młode państwo od samego początku dobrze prosperowało, przynosząc bardzo duże dochody. Źródłami wysokich zysków były głównie: piractwo mieszkańców republiki oraz dobrze rozwinięty transport morski. Wszystkie splądrowane dobra (metale szlachetne, niewolnicy, przyprawy) były przewożone do Sali, gdzie czerpano z nich ogromne profity. Według źródeł do końca 1626 piraci z Republiki uprowadzili 6000 ludzi i zrabowali dobra o łącznej wartości 15 milionów funtów, co biorąc pod uwagę inflację, daje współcześnie ok. 2 miliardów funtów.
Sułtan Zidan Abu Maali, pragnąc odzyskać kontrolę nad utraconym portem, zebrał wojsko i rozpoczął w 1624 oblężenie miasta, które jednak zakończyło się porażką. Dla zatarcia niepowodzenia sułtan mianował Jana Janszoona gubernatorem spornego terytorium, choć miało to wymiar czysto ceremonialny. Władze Republiki postanowiły jednak zapłacić Zidanowi Abu Maali’emu za nieingerowanie w sprawy państewka w przyszłości.
Z powodu napiętej sytuacji politycznej, prezydent Janszoon w 1627 porzucił Salę na rzecz Algieru, a samo państewko połączyło się z Rabatem tworząc Republikę Bu Rakrak.