Ich przedstawiciele zasiedli w rzymskim Senacie, który przebudowano i nazwano Kurią Hostiliusza ().
W podzięce za pomyślny przebieg decydującej bitwy z Albańczykami Tuliusz powiększył kolegium kapłanów boga Marsa (Saliowie) o kolejnych dwunastu zwanych odtąd kwirynalskimi (), w przeciwieństwie do powołanych przez poprzednika palatyńskich ().
Po kolejnej wygranej wojnie z Sabinami miasto nawiedziła zaraza, o którą obwiniano króla i jego niespokojne rządy. Liwiusz twierdzi, że aby przebłagać bogów Tulliusz uczestniczył w tajemnym kulcie Jowisza. Niestaranność obrzędu rozgniewała jednak boga i król spłonął w pożarze własnego domu, który zapalił się od uderzenia pioruna.
Ankus Marcjusz Kolejnym władcą wybranym przez lud, a zatwierdzonym przez Patrycjat był wnuk Numy Pompiliusza Ankus Marcjusz () w drugim roku XXXV Olimpiady. Jego pokojowe rządy rozzuchwaliły uciskanych przez poprzednika Latynów. W wojnie która wybuchła miasta Politorium, Tellenae, Ficana i Medullia zostały podbite przez Rzymian, a ich mieszkańcy osiedleni na Awentynie. W obręb civitas włączone zostało wzgórze Janikulum na prawym brzegu Tybru jako miejsce dogodne do obrony.