Za młodu gładki, później nieco pomarszczony. Podstawa ochrowo plamista. Miąższ Biały, bardzo ścisły i twardy, surowy o łagodnym smaku i owocowym zapachu, który zmienia się po gotowaniu i przypomina terpentynę. Pod działaniem sulfowaniliny szybko staje sie czerwony. Cechy mikroskopowe Wysyp zarodników biały do kremowego. Zarodniki odwrotnie jajowate o wymiarach 8–9 × 7–8 μm, amyloidalne. Powierzchnia pokryta drobnymi brodawkami, niecałkowicie siateczkowata, łysinka widoczna. Podstawki o rozmiarach 35–50 × 8–12 μm. Cystydy wrzecionowate, o rozmiarach 50–7 × 7–8 μm, na szczycie z długim kończykiem. Pod działaniem fuksyny strzępki szkieletowe pokrywają się czerwonymi kropelkami.
Występowanie i siedlisko Występuje w Ameryce Północnej i Europie. W Polsce nie jest rzadki.
Naziemny grzyb mykoryzowy. Rośnie od lipca do października, w lasach liściastych, mieszanych, a także w lasach iglastych, zwłaszcza pod bukami, na glebach wapiennych.
Znaczenie Zasadniczo grzyb niejadalny. Jadalny jest tylko po kilkugodzinnym moczeniu i sparzeniu; nadaje się do zaprawienia w occie.
Przypisy
Kategoria:Gołąbkowate Kategoria:Mykobiota Polski