Wierzchołek Bździochowej Kopy jest wyłączony z ruchu turystycznego. Najdogodniejsze drogi dla taterników wiodą granią z obu sąsiednich przełęczy. Najtrudniejsze drogi w masywie biegną ścianą północno-wschodnią.
Pierwsze wejścia turystyczne: Alfréd Grósz, Edwin Kehler i Oskar Knott, 7 lipca 1942 r. – letnie, Jozef Kováčik i Arno Puškáš, 14 lutego 1953 r. – zimowe. Pierwsze wejścia na Bździochową Kopę miały miejsce prawdopodobnie już w XIX w. Ich celem były prace kartograficzne, które w tym czasie prowadzono na niemalże całym terenie Tatr.
Polska nazwa Bździochowej Kopy pochodzi od Bździochowej Grani. To określenie z kolei pochodzi od góralskiego przezwiska lub nazwiska Bździoch – prawdopodobnie pasterza bądź koziarza. Nazwa słowacka (Kopa brán) pochodzi od pobliskich przełęczy i w przełożeniu na polski znaczy „Kopa Bram”. Węgierska nazwa jest kalką słowackiej. Wersja Upłazowa Kopa jest używana przez autorów atlasu satelitarnego Tatr – powstała jako konsekwencja przemianowania całej Bździochowej Grani na Upłazową Grań.
Przypisy
Kategoria:Szczyty słowackich Tatr Kategoria:Szczyty Tatr Wysokich