Po śmierci Atanazego Raczyńskiego w 1874 roku, został pochowany na cmentarzu w Berlinie (Alter Domfriedhof der St.-Hedwigs-Gemeinde). Jego grób po zbudowaniu Muru Berlińskiego znalazł się w tzw. „strefie śmierci“ i z tego powodu na zlecenie władz NRD został zniszczony. Po „upadku muru“ wstawiono w tym miejscu płytę pamiątkową. Jego syn Karol Edward, sprzedał pałac państwu niemieckiemu, które wybrało ten teren pod budowę nowego budynku pruskiego parlamentu. Dziś na miejscu dawnego Pałacu Raczyńskich stoi niemiecki ReichstagPałac Raczyńskich w Berlinie.

Atanazy Raczyński był twórcą i pierwszym ordynatem Ordynacji Obrzyckiej od 1825, grupującej majątki Raczyńskich na północny zachód od Poznania, która aż do II wojny światowej pozostawała w rękach tzw. niemieckiej linii Raczyńskich. Oprócz tego, poprzez małżeństwo z Anną Radziwiłł (w 1816) wszedł w posiadanie dóbr tzw. "klucza dębickiego" na Podkarpaciu, gdzie mieszkał w pałacu we wsi Zawada, zaś w mieście Dębica wybudowano kaplicę grobową Raczyńskich dla jego żony, syna i synowej.

Wydał przewodniki: „Sztuka portugalska” (wyd. w 1846) oraz „Historia sztuki nowoczesnej Niemiec” (wyd.