Gleby laterytowe (inaczej gleby czerwone) powstają w gorącym i wilgotnym klimacie na obszarach lasów równikowych i lasów podrównikowych oraz na sawannach.
Charakteryzują się silnym kwaśnym odczynem, niewielką zawartością krzemionki oraz występowaniem konkrecji związków glinu, manganu i żelaza. Cechuje je niewysoka urodzajność.
Występują na obszarach części Ameryki Południowej, Afryki i Australii, a także południowej i południowo-wschodniej Azji. Laterytowe gleby, czerwone gleby, gleby powstające w warunkach gorącego, wilgotnego klimatu, na obszarach pokrytych lasami równikowymi i podrównikowymi oraz wysokotrawiastymi sawannami. Panująca w tych warunkach wzmożona aktywność biologiczna i ogromna szybkość obiegu substancji mineralnych powoduje, że dostarczana do powierzchni gleby laterytowej materia organiczna ulega szybkiemu rozkładowi.
Gleby laterytowe charakteryzują się silnie kwaśnym odczynem (pH 2,5-3) w poziomie powierzchniowym, występowaniem przeważnie ceglastoczerwonej barwy oraz istnieniem w profilu gleby konkrecji związków glinu, manganu i żelaza.