Samuel Grądzki herbu Rawicz, inne formy nazwiska: Grondski, Grendy, Grendzey, de Grondi, Grondzcius, Grondzkius (ur. w Grądach pod Sanokiem, zm. ok. 1672 lub 1678 w Siedmiogrodzie) – kronikarz polski, korespondent, historyk, dyplomata, członek wspólnoty braci polskich, urzędnik Janusza Radziwiłła (kasztelana wileńskiego) i Karola Radziwiłła.
Życiorys Urodzony około roku 1620 – syn Wojciecha, dzierżawcy, i Zofii z Dydyńskich. Znał biegle łacinę, szwedzki, węgierski i ruski. Jako palestrant przebywał prawdopodobnie w Lublinie, potem służył w wojsku kwarcianym na Ukrainie. Dzierżawił w parafii dynowskiej pod Sanokiem niewielki majątek ziemski i był właścicielem części Falejówki. Uczestniczył w wojnach kozackich za panowania Jana Kazimierza. W roku 1655 towarzyszył Stanisławowi Lubowidzkiemu, stolnikowi ciechanowskiemu, w poselstwie do Bohdana Chmielnickiego pod Przeworsk. Szerszą działalność polityczną Grądzki rozwinął już w 1655, od którego sam już o sobie zaczął pisać w swej Historia belli cosacco-polonici. Początkowo zwolennik Jana Kazimierza, następnie Karola Gustawa, trafił ostatecznie na dwór Jerzego II Rakoczego, notował informacje, sięgał do dawnych rękopisów. Zaprzyjaźnił się tam z Wolfgangiem i Janem Bethlenami oraz wodzem Rakoczego Janem Kemennym, u którego przyjął gościnę.