Bitwa nad Sha He (Sha He – rzeka należąca do dorzecza Liao He, w północno-wschodnich Chinach) – starcie zbrojne, które miało miejsce w dniach 5–17 października 1904 w trakcie wojny rosyjsko-japońskiej.
Po nieudanej dla wojsk rosyjskich bitwie pod Liaoyang Armia Mandżurska (dowódca gen. Aleksy Kuropatkin) odstąpiła w rejon Mukdenu. Armie japońskie: 1.; 2.; 4., (do 150 tys. bagnetów i szabli, 648 dział, 18 karabinów maszynowych) pod dowództwem marszałka Iwao Oyamy zajęły pozycje na północ od rzeki Taizi He. Po otrzymaniu posiłków i osiągnięciu stanu 195 tys. żołnierzy (faktycznie 150 tys.; bez 6. Korpusu Syberyjskiego, który podszedł pod koniec bitwy, 19 tys. kawalerii, 758 armat i 32 karabiny maszynowe) gen. Kuropatkin, realizując wolę cara, zdecydował się przejść do natarcia, aby udzielić pomocy okrążonemu i broniącemu się Port Artur oraz osiągnąć przełom w przegrywanej wojnie.
Operacja nie była przygotowana właściwie; nie zabezpieczono tajemnicy jej przygotowania, źle wybrano kierunek głównego uderzenia (przez góry), niewłaściwie dokonano podziału sił i środków, nie było map rejonu operacji.