Kopalnia Węgla Kamiennego Ludwik (do 1945 roku niem. Ludwigsglück) – kopalnia węgla kamiennego w Zabrzu-Biskupicach, która działała jako samodzielny zakład od 1873 do 1 kwietnia 1978 roku następnie została zlikwidowana.
Historia 26 lutego i 9 marca 1852 roku nadano pole górnicze pod przyszłą kopalnię. Właścicielami pola byli m.in. Gustav Heinrich von Ruffer, czy parafia w Biskupicach. Schlesische AG für Bergbau und Zinkhüttenbetrieb odkupiła 92 kuksy od tychże właścicieli w latach 1854–1857. Te z kolei odkupił Albert Borsig (syn Augusta) w 1867 roku. Kopalnia została uruchomiona w 1872 roku, była eksploatowana regularnie od 1873 roku. 30 kuksów pozostało w posiadaniu Donnersmarckhütte, przez co pole kopalni zostało podzielone pomiędzy Donnersmarckhütte a Zakłady Borsiga. W 1920 roku właścicielem zakładu została spółka akcyjna Borsigwerk.
Kopalnia dysponowała około 1928 roku czterema szybami: wydobywczo-zjazdowym Conrad (początkowo Guido, późniejszy Tadeusz) i wydobywczym Ernst (na cześć Conrada i Ernsta von Borsigów, późniejszy Erazm), wentylacyjno-podsadzkowym Anna i Wetter (wentylacyjnym).