Eliasz Kanarek (ur. 21 czerwca 1901 w Skowierzynie, (zm. 6 maja 1969 w Waszyngtonie – polski malarz i rysownik pochodzenia żydowskiego, członek Bractwa św. Łukasza.

Życiorys Urodził się w rodzinie Jakuba i Klary z Goldbergów. W latach 1919–1920 służył jako ochotnik w Wojsku Polskim.

W latach 1923–1928 studiował w Warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych pod kierunkiem prof. Tadeusza Pruszkowskiego. Był członkiem Bractwa św. Łukasza i brał udział w wystawach tej grupy. Jako rysownik współpracował w latach 1935–1938 z pismami satyrycznymi „Szpilki” i „Cyrulik Warszawski”. Uczestniczył w Biennale w Wenecji (1934), wystawiał w Carnegie Museum of Art w Pittsburghu (1937).

Malował portrety kobiet i dzieci, sceny rodzajowe, martwe natury i krajobrazy. Jego malarstwo cechowała pogodna kolorystyka, niekiedy groteskowa deformacja, jak w obrazie „Idylla” (1931). Zajmował się też grafiką książkową, stworzył ilustracje do żartobliwego wydawnictwa reklamowego Lasów Państwowych „Mr Pickwick in Timberland”. W 1932 zaprojektował scenografię do filmu Dzikie pola reżyserii Józefa Lejtesa.