Slidin’ Slim, właściwie Anders Landelius (ur. w 1969 w Linköping) – szwedzki wokalista i gitarzysta bluesowy, kompozytor i autor tekstów. Laureat najbardziej prestiżowej nagrody dla bluesmanów w Szwecji: Janne Rosenqvist's Memorial Prize 2011, przyznawanej przez Jefferson Blues Magazine. Jeden z najpopularniejszych szwedzkich bluesmanów, częsty gość skandynawskich festiwali. Koncertował w Szwecji, Norwegii, Finlandii, Danii, Polsce, Niemczech, Holandii i USA.
Kariera muzyczna Dorastał słuchając Jerry'ego Lee, Chucka Berry'ego i Fats Domino, pod koniec lat 70. i wczesnych 80. odkrył Ramones, The Clash, Dead Kennedys i szwedzką scenę punkową. Założył swój pierwszy zespół jako 12-latek.
Około 1990/91 zafascynował go delta blues i Son House, Charliego Pattona i Roberta Johnsona. Od 1994 skoncentrował się na bluesie. Zaczął uczyć się "sliden guitar" – techniki grania na gitarze, często używanej w muzyce bluesowej, polegającej na umieszczeniu obiektu na strunach podczas grania, aby stworzyć efekt glissanda i głębokie wibracje, które sprawiają, że muzyka jest emocjonalnie ekspresyjna. W tym też czasie przyjął przydomek Slidin’ Slim i rozpoczął współpracę z pianistą Fredrikiem Östergrenem. Slim zagrał swój pierwszy bluesgig w bluesclubie Jefferson w Linköping.