Na poziomie 30 m szybu „Drzymały” użytkowano także do rozpędzania lokomotywę elektryczną.
Odwadnianie kopalni prowadzono za pomocą pomp elektrycznych, a wypompowaną wodę przeznaczano do picia i kopalnianych łaźni znajdujących się przy szybach Karola Miarki i szybach Rycerskich.
Wydobywany wówczas węgiel z pokładów o dużej miąższości (2,5–9 m) charakteryzował się wysoką kalorycznością (ponad 7000 cal.) i wytrzymałością, dzięki czemu znaczna część urobku była przeznaczana na eksport. W tym czasie kopalnia miała normalnotorowe towarowe połączenie kolejowe oraz dworzec kopalniany Redensblick-schacht.
W okresie międzywojennym prowadzono eksploatację pokładów już wcześniej do niej przygotowanych, nie przewidywano dalszej rozbudowy, z uwagi na czynniki ekonomiczne, jak i warunki geologiczne. KWK Łagiewniki w tym czasie była kopalnią średniej wielkości – zatrudniała około 1500 pracowników.
W 1930 roku przy kopalni powstał Chór Męski im. I. Paderewskiego.
Co najmniej od 1936 roku kopalnia należała do Wspólnoty Interesów Górniczo-Hutniczych.
Wykres wielkości wydobycia węgla kamiennego w latach 1919–1939 (w tysiącach ton)(w tys.