Badania oceanograficzne W 1881 dowodząc okrętem „Tamań” wykonał badania Cieśniny Bosfor i wydał pracę pt. „O wymianie wód w morzach Czarnym i Śródziemnym”. W 1885 otrzymał nagrodę Rosyjskiej Akademii Nauk. W latach 1886–1889 dowodząc korwetą „Witiaź” opłynął Ziemię. W czasie rejsu prowadził prace oceanograficzne. Rezultatem badań była praca „Witiaź i Ocean Spokojny”.

Dowódca i konstruktor Od 1890 młodszy flagman floty Floty Bałtyckiej, od 1891 główny inspektor artylerii morskiej, od końca 1894 dowódca Eskadry Śródziemnomorskiej. W latach dziewięćdziesiątych wynalazł i zastosował do pocisków artyleryjskich dodatkowe głowice powodujące znaczne zwiększenie ich mocy przebijającej tzw. „głowice Makarowa”. W latach 1894–1896 po raz drugi opłynął kulę ziemską. W 1896 dowódca eskadry Floty Bałtyckiej. Zaproponował i wykonał projekt pierwszego specjalistycznego lodołamacza w celu badania Arktyki. Pracował przy budowie pierwszej jednostki tego typu: „Jermaka”. W 1897 wydał pracę „Poglądy na temat taktyki morskiej”. Sformułował w niej zasady obrony przeciwminowej i przeciwokrętowej. Wykonał dwa rejsy lodołamaczem w Arktyce w 1899 i 1901 roku. Od 1899 naczelny dowódca portu Kronsztad.