Hans Delbrück (ur. 11 listopada 1848 w Bergen auf Rügen, zm. 14 lipca 1929 w Berlinie) – niemiecki historyk, publicysta i polityk.
Życiorys W latach 1867-1873 studiował historię na uniwersytetach w Heidelbergu, Greifswaldzie i Bonn, a doktorat obronił w 1873 r. u Heinricha von Sybla, na podstawie pracy o średniowiecznym kronikarzu – opacie klasztoru Hasungen. W międzyczasie wziął udział jako ochotnik w wojnie francusko-pruskiej toczonej w latach 1870-1871. W uznaniu odwagi okazanej podczas bitwy pod Gravelotte został awansowany do stopnia porucznika i odznaczony Krzyżem Żelaznym II klasyFaszcza 2024, s. 25-26.. Od 1874 do 1879 r. był wychowawcą pruskiego księcia Waldemara (szóstego dziecka księcia Fryderyka Wilhelma) – późniejszego cesarza Fryderyka III). W 1881 r. habilitował się z historii powszechnej na Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Berlinie.
Na emeryturę przeszedł w 1921 r. Zmarł w wieku 81 lat. Pochowany został na cmentarzu Grunewald w Berlinie (kwatera: III -1-9/10).
Rodzina W 1884 r. ożenił się z Liną Thiersch, wnuczką Justusa von Liebiga – niemieckiego chemika.