Brał udział w debatach nad strategią wojenną Rzeszy, swoimi wcześniejszymi pracami wywarł bowiem wpływ na ukształtowanie się niemieckiej doktryny wojennej początku XX wieku.
Po wojnie występował energicznie przeciwko forsowanej przez środowiska nacjonalistyczne tezie „ciosu w plecy” (Dolchstoßlegende), jaki mieliby zadać komuniści i Żydzi „niezwyciężonej” niemieckiej armiiFaszcza 2024, s. 65-66.. Krytykował jednocześnie traktat wersalski i wyłączne obciążenie Rzeszy odpowiedzialnością za wybuch wojny oraz kosztami reparacji wojennych. Wraz m.in. z Maxem Weberem podpisał memorandum, w którym argumentowano, iż w 1914 r. Niemcy rozpoczęły wojnę obronną przeciwko carskiej Rosji. Ponadto występował jako rzeczoznawca w komisji śledczej Reichstagu, która miała wyjaśnić przyczyny klęski Niemiec. Poddał wówczas ostrej krytyce strategię przyjętą przez gen. Ericha LudendorffaFaszcza 2024, s. 62-63..