Znów wykorzystano doświadczenia z budowy Soboru św. Izaaka. . Cała operacja potrwała dokładnie jedną godzinę i czterdzieści pięć minutBazylow L., Historia Nowożytnej Kultury Rosyjskiej, Warszawa 1986, s. 321.. Na Placu Pałacowym zebrały się tłumy, ponad 10 000 osób. Ludzie wchodzili nawet na dach Sztabu Generalnego by obserwować to niecodzienne wydarzenie. Wszyscy byli pod wrażeniem sukcesu, a sam cesarz Mikołaj I pogratulował architektowi słowami „Montferrand, Wy siebie unieśmiertelniliście!” Nie był to jednak jeszcze koniec. Rozpoczęły się prace wykończeniowe, takie jak montowanie reliefów, dekorowanie kolumny. W dalszym ciągu rozważano różne pomysły zwieńczenia kolumny. Padały propozycje umieszczenia na niej figury św. Aleksandra Newskiego czy po prostu krzyża. Ostatecznie wybrano wykonaną z brązu figurę anioła, której autorem był Boris Orłowskij. Prace wykończeniowe potrwać miały jednak jeszcze prawie dwa lata.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kolumna Aleksandrowska · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.