thumb|upright|Uładzimier Żyłka Uładzimier Żyłka (biał. Уладзі́мер Ада́мавіч Жы́лка, pseudonimy literackie: Вл.Ж., Вал.Жыл., Вл. Ж., І. Жылка, Л. Макашэвіч, Макашэвіч, Л. Макашэвіч, У.Ж., Ул.Ж., ur. 27 maja 1900 w Makaszach koło Nowogródka, zm. 1 marca 1933 w mieście Urżum w obwodzie kirowskim) – białoruski poeta (głównie symbolistyczna liryka miłosna i patriotyczno-niepodległościowa – zbiór wierszy „Na rozstaju”), krytyk literacki i tłumacz na język białoruski dzieł Adama Mickiewicza, Henryka Ibsena, Charles’a Baudelaire’a.
W 1926 wyemigrował z Polski do Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej gdzie w 1930 został aresztowany przez NKWD i skazany na 5 lat łagrów w regionie Wiatka na terenie Rosji. Zmarł na zesłaniu w 1933. Pochowany w mieście Urżum (obecnie Obwód niżnonowogrodzki, Rosja).
Debiutował drukiem w roku 1920 wierszami wydawanymi w białoruskich czasopismach ukazujących na wschodnich terenach Polski zamieszkiwanych przez Białorusinów (obecnie obszar należy do państwa Białoruś): Беларускія ведамасці, Наша думка, Наша будучыня, Новае жыццё.