Dekrety soboru trydenckiego zostały zatwierdzone przez Piusa IV (1564) i dały podstawę dla rozwoju późniejszej katolickiej nauki i teologii.
Najważniejsze dekrety: o wyborze książek – wyrażający zgodę na korektę indeksu papieża Pawła IV (sesja 18, 26 lutego 1562); nauka o Komunii pod dwiema postaciami i o Komunii dzieci (sesja 21, 16 lipca 1562); nauka i kanony o Najświętszej ofierze Mszy Świętej (sesja 22, 17 września 1562); o tym, co należy zachować, a czego unikać podczas odprawiania mszy (j.w.); w sprawie prośby o udzielenie prawa do kielicha eucharystycznego (j.w.); nauka o sakramencie święceń (sesja 23, 15 lipca 1563); o reformie – dotyczące zwłaszcza obowiązku rezydencji, udzielania święceń i tworzenia seminariów (j.w.); nauka, kanony oraz inne sprawy dotyczące sakramentu małżeństwa – w tym kanony o reformie małżeństwa, rozpoczynające się od deklaracji Tametsi, dotyczącej małżeństw potajemnych (sesja 24, 11 listopada 1563); o reformie – dotyczące zwłaszcza spoczywającego na biskupach obowiązku głoszenia słowa Bożego i nauczania, wizytowania instytucji diecezjalnych, odprawiania synodów itd.