Arché, zasada, prazasada ( etymologicznie oznacza zasadę, przyczynę, władzę) – w filozofii przedsokratejskiej termin oznaczający praprzyczynę wszystkich bytów, zasadę oraz najbardziej zasadnicze tworzywo, prasubstancję, z której powstały wszystkie rzeczy i zarazem podstawowy składnik rzeczywistości.
Pierwotna zasada kierująca światem (), wszechświatem. Istnienie tej zasady postulowała jońska filozofia przyrody. Dla Talesa arché to woda, dla Anaksymandra (który jako pierwszy użył tego terminu) arché jest bezkresem (apeiron), dla Anaksymenesa – powietrzem, dla Pitagorasa – liczbą.
Arché według różnych filozofów to: Tales z Miletu – woda Anaksymander – apeiron (bezkres) Anaksymenes – powietrze Heraklit – ogień Ksenofanes – ziemia Empedokles – żywioły (woda, ogień, ziemia i powietrze) Anaksagoras – nasiona/zarodki (homoiomerie) Demokryt – atomy Pitagoras – liczby Parmenides – byt Arystoteles – woda, ogień, ziemia, powietrze i eter
Pierwsi filozofowie nazywani byli fizykami, czyli badaczami physis (przyrody). Pierwsze teorie filozoficzne charakteryzował właśnie pogląd, że wszystko, co istnieje, posiada wspólną prazasadę, arché.