thumb|Grób Wacława Waśkowskiego na cmentarzu Wojskowym na Powązkach Wacław Waśkowski (ur. 15 lutego 1904 w Równem, zm. 26 grudnia 1975 w Warszawie) – polski artysta grafik pochodzenia ukraińskiego.
Życiorys Studiował 1926–1938 w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie u Tadeusza Pruszkowskiego i Leona Wyczółkowskiego, a następnie został asystentem w Katedrze Grafiki Artystycznej u Stanisława Ostoi-Chrostowskiego (1937–1939). Był członkiem Ukraińskiego Stowarzyszenia Artystycznego „Spokij” (1927–1939), Związku Polskich Artystów Grafików (1938–1939).
Po II wojnie światowej ze względów zdrowotnych osiadł w Zakopanem. Uczył w Państwowej Szkole Przemysłu Drzewnego w Zakopanem (1945–1952). W 1952 wrócił do Warszawy. Pracował jako profesor kontraktowy na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, w latach 1956–1974 profesor nadzwyczajny tego wydziału. Wykształcił wielu polskich drzeworytników, m.in. Marię Hiszpańską-Neumann i Tadeusza Dominika.
Początkowo uprawiał malarstwo (szczególnie pastel), potem zajął się wyłącznie grafiką. Uprawiał różne rodzaje grafiki warsztatowej (drzeworyt sztorcowy, techniki metalowe, litografia). Eksperymentował z różnymi technikami graficznymi. Zajmował się też grafiką książkową.