Bernard Tadeusz Frydrysiak (ur. 20 listopada 1908 w Warszawie, zm. 4 maja 1970 w Nowym Jorku) – polski artysta malarz i grafik.
Życiorys W latach 1928–1934 studiował w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie (od 1932 ASP) u Tadeusza Pruszkowskiego i Władysława Skoczylasa. Uczestniczył w plenerach w Kazimierzu Dolnym, które organizował i prowadził prof. Pruszkowski.
Był członkiem grupy „Czerń i Biel”. W 1935 przystąpił (wraz z Jeremim Kubickim i Stefanem Płużańskim) do „Bractwa św. Łukasza”. W późniejszym czasie razem z dziesięcioma innymi łukaszowcami uczestniczył w malowaniu cyklu obrazów historyczno–patriotycznych przeznaczonych na Wystawę Światową 1939 w Nowym Jorku.
Malował nawiązując do mistrzów holenderskich XVII wieku. Uprawiał też grafikę – techniki metalowe oraz drzeworyt. Tworzył również utwory poetyckie. W 1948 wziął udział w wystawie artystów niezależnych w auli Politechniki Warszawskiej.
Przed wojną mieszkał w Warszawie. Pod koniec okupacji niemieckiej ukrywał się w podwarszawskim majątku Radonie. W 1949 osiadł na stałe w Nowym Jorku.
Jego prace znajdują się w zbiorach m.in. nowojorskiej World's Fair Collection.