najmniejsze wirusy potrafią tylko się powielać; wykorzystanie cech środowiska operacyjnego – wirus napisany jako maksymalnie niezależny musi mieć wbudowane wszystkie potrzebne biblioteki, wirus korzystający w pełni ze środowiska ma tylko minimum kodu niezbędne do wywołania dostępnych w tym środowisku funkcji.
Od programisty zależą także efekty, jakie wirus będzie wywoływał po zainfekowaniu systemu, na przykład: kopiowanie się na inne nośniki nieupoważnione kasowanie danych rozsyłanie niepożądanych treści poprzez pocztę elektroniczną dokonywanie ataków na inne hosty w sieci, w tym serwery kradzież danych: hasła, numery kart płatniczych, dane osobowe zatrzymanie pracy komputera, w tym całkowite wyłączenie wyświetlanie grafiki i/lub odgrywanie dźwięków utrudnienie lub uniemożliwienie pracy użytkownikowi komputera przejęcie przez osobę nieupoważnioną kontroli nad komputerem poprzez sieć tworzenie grupy hostów zarażonych danym wirusem, tzw. botnet Oprócz typowych języków programowania (np. Pascal czy C) do stworzenia wirusa mogą być użyte języki makr wbudowane w nowoczesne edytory tekstów lub arkusze kalkulacyjne.