Krawędź żagla to lik. W przypadku ożaglowania gaflowego wyróżnia się: lik przedni – krawędź przy maszcie, lik tylny bądź wolny naprzeciw niego, lik górny mocowany do gafla oraz lik dolny przy bomie. Przy ożaglowaniu bermudzkim występują liki: przedni, wolny oraz dolny. Żagle rejowe mają lik górny, dolny oraz dwa boczne. W przypadku np. spinakerów występują dwa liki boczne oraz jeden dolny.
Liki często wzmocnione są tzw. bantami. To miejsca, w których nałożonych jest kilka warstw tkaniny. W bantach mocuje się remizki. Specjalną odmianą banty jest refbanta stanowiąca pas znajdujący się w pewnej odległości od liku dolnego i przebiegający równolegle do niego. W nim osadzone są remizki, przez które przechodzą reflinki (in. refsejzingi) wykorzystywane do refowania żagla poprzez przywiązania jego części do bomu.
Aby umożliwić mocowanie lików do drzewc stosuje się różne rozwiązania. Jedno z nich to tzw. liklina – lina wszyta w krawędź żagla, którą wkłada się w likszparę. Na większych jednostkach stosuje się ślizgacze tj. zaczepy swobodnie przesuwające się po szynie umieszczonej w drzewcu. Lik przedni sztaksli wyposażony jest zazwyczaj w raksy bądź karabinki zaczepiane na sztagu.