Systemy te są powszechnie stosowane również w obiektach użyteczności publicznej.
Zasada działania systemów domowych opiera się na odbieraniu energii od wywiewanego, ciepłego powietrza (lub wody z odpływów kanalizacyjnych) i przekazywaniu jej do układu ogrzewającego czynniki świeże. Podstawowym urządzeniem w instalacjach wentylacyjnych jest rekuperator w formie wymiennika krzyżowego, będący najpopularniejszym typem wymiennika na rynku. W rozbudowanych systemach klimatyzacyjnych energię odzyskuje się poprzez wymienniki ciepła w postaci paneli sufitowych. Standardowa instalacja rekuperacji w domu jednorodzinnym składa się z jednostki centralnej z wymiennikiem i sterownikiem, filtrów, czerpni oraz wyrzutni powietrza, a także sieci przewodów wentylacyjnych zakończonych anemostatami. Niekiedy stosuje się dodatkowe układy buforujące energię cieplną. Wśród rekuperatorów powszechnie stosowane są płytowe wymienniki przeponowe, w których energia cieplna przekazywana jest między strugą powietrza zewnętrznego a powracającego z pomieszczenia, co przygotowuje powietrze do nawiewu.