Widmo fosforescencji jest przesunięte w kierunku fal dłuższych, zarówno względem widma absorpcji, jak i widma fluorescencji.

Bezwzględną wydajnością kwantową (Φ0) nazywa się stosunek liczby kwantów promieniowania wyemitowanego do liczby kwantów zaabsorbowanych promieniowania wzbudzającego:

– liczba kwantów promieniowania wyemitowanego, – liczba kwantów zaabsorbowanych promieniowania wzbudzającego.

Energetyczną wydajność fluorescencji (Φw) określa stosunek energii wyemitowanej do zaabsorbowanej:

Często towarzyszącym zjawiskiem jest wygaszanie luminescencji, a zwłaszcza jego szczególny przypadek – wygaszanie stężeniowe. W rozcieńczonych roztworach intensywność fluorescencji jest proporcjonalna do stężenia luminoforu. Jednak gdy stężenie substancji fluoryzującej przekroczy pewną granicę, intensywność fluorescencji zaczyna maleć. Wynika to najprawdopodobniej z asocjacji cząsteczkowej – cząsteczki zasocjowane w dużym stopniu, pochłaniają energię, lecz nie są zdolne jej wyemitować.

Analiza fluorescencyjna rentgenowska Przy wykorzystaniu promieniowania rentgenowskiego przyrządem pomiarowym jest spektrometr gamma z odpowiednio dobranymi filtrami krawędziowymi. Określa się nimi energię prążka Kα wzbudzonego promieniowania charakterystycznego.