opisująca rozegrany w Rzeszowie mecz pomiędzy drużynami Wisłoki Dębica oraz Resovii Rzeszów. Pierwsze mecze „Wisłoka” rozgrywała z drużynami z sąsiednich miast Galicji: Jasła, Mielca, Rzeszowa oraz Tarnowa. Początki klubu były bardzo trudne gdyż brakowało sprzętu, funduszy i boisk. Mecze rozgrywano na tzw. „Błoniach” znajdujących się północno-wschodniej części miasta. Działalność Koła Sportowego „Wisłoka” została przerwana przez I wojnę światową. Pierwszy na front wyruszył Antoni Migdał, a młodzi sportowcy pod wodzą prof. Tadeusza Gawrysia oraz Stanisława Mydlarczyka, wstąpili do Legionów Polskich. Spośród zawodników Wisłoki w walkach polegli: Mieczysław Galas, Kazimierz Jurczyński, Robert Mamczuk oraz Władysław Morbitzer.
Reaktywacja działalności nastąpiła w 1919 roku. Trzy lata później, klub został wpisany do „Rejestru Stowarzyszeń Sportowych” jako Towarzystwo Sportowe „Wisłoka”. W międzyczasie, dowództwo stacjonującego w Dębicy 20. Pułku Ułanów zezwoliło „Wisłoce” na rozgrywanie meczów, na wojskowym boisku w koszarach przy ul. Kościuszki.