Marek Górny (ur. 1957 r. w Poznaniu [on-line] [dostęp: 4.01.2014]) – polski historyk, specjalizujący się w historii społeczno-gospodarczej, demografii historycznej, genealogii i antroponimii historycznej; nauczyciel akademicki związany z uczelniami we Wrocławiu.
Życiorys Urodził się w 1957 roku w Poznaniu. Swoją edukację rozpoczął w Warszawie, ale wkrótce przeniósł się do Wrocławia. Naukę kontynuował w klasie o profilu sportowym w V Liceum Ogólnokształcącym, które ukończył w 1976 rokuKronika szkolna V Liceum Ogólnokształcącego we Wrocławiu. Po uzyskaniu matury podjął studia w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Wrocławskiego, które ukończył w 1980 roku zdobyciem dyplomu magistra.
W latach 1981–1989 pracował w Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu, najpierw w Katedrze Socjologii, później w Katedrze Historii Gospodarczej. Stopień naukowy doktora nauk humanistycznych w zakresie historii uzyskał w 1982 roku na podstawie pracy pt. Ludność Tarnowskich Gór w latach 1801–1870, napisanej na seminarium prof. Zbigniewa Kwaśnego [on-line] [dostęp: 31.12.2013]. Od października 1989 do marca 1990 roku był stypendystą w Instytucie Historii Europejskiej w Moguncji. W 1990 roku powrócił na Uniwersytet Wrocławski jako adiunkt.