w 1904 liczba marianów była już tak mała, że klasztor zamknięto, a cztery lata później ks. Sękowski został ostatnim żyjącym zakonnikiem.

Inicjatywę odrodzenia zakonu marianów podjęli dwaj profesorowie Akademii Duchownej w Petersburgu, Jerzy Matulewicz i Franciszek Buczys. Za specjalną zgodą Stolicy Apostolskiej zakon został przekształcony w tajne zgromadzenie (bez habitów). 29 sierpnia 1909 w Warszawie w obecności Sękowskiego śluby zakonne – na ręce delegata Stolicy Apostolskiej Kazimierza Ruszkiewicza – złożył Matulewicz, a Buczys wstąpił do mariańskiego nowicjatu. Dalszy rozwój zakonu nastąpił po zatwierdzeniu nowej konstytucji przez papieża Piusa X w listopadzie 1910; ks. Sękowski zmarł pół roku później w kwietniu 1911 i został pochowany przy kościele w Mariampolu. Jego następcą na stanowisku generała zakonu marianów został Jerzy Matulewicz, przyszły błogosławiony Kościoła katolickiego.

Zobacz też Generałowie zakonu marianów

Bibliografia Tadeusz Górski, Wincenty Sękowski, w: Polski Słownik Biograficzny, tom XXXVI, 1995-1996

Przypisy

Kategoria:Absolwenci i studenci Akademii Duchownej w Warszawie Kategoria:Polscy duchowni katoliccy okresu zaborów Kategoria:Polscy prezbiterzy mariańscy Kategoria:Urodzeni w 1840 Kategoria:Zmarli w 1911