Zmiany kadrowe na Uniwersytecie Wrocławskim spowodowane przeniesieniem się prof. Gierowskiego w 1965 roku do Krakowa przyczyniły się do reorientacji kierunku badań dra Matwijowskiego. Pod naukową opieką prof. Czaplińskiego przygotował monografię poświęconą pierwszym trzem sejmom za Jana III Sobieskiego. Stała się ona podstawą uzyskania w 1975 roku stopnia naukowego doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie historii. W kilka lat później obok historii protestantyzmu, kultury śląskiej, dziejów polskiego parlamentaryzmu pojawił się w jego twórczości nowy nurt badawczy – historia Kościoła początkowo w epoce nowożytnej, a z biegiem lat rozszerzona na XX wiek. Ostatnim polem badawczym stała się historia Ormian i Żydów w Rzeczypospolitej. Te badania przybrały formę instytucjonalną w postaci zorganizowania w 1989 roku Pracowni Dziejów Kościołów i Mniejszości Narodowych w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Wrocławskiego.