Flora i fauna Brak danych na temat flory jaskini. W miesiącach zimowych jaskinia jest miejscem hibernacji nietoperzy. Populacja hibernujących tu nietoperzy wynosi kilkadziesiąt osobników (najwięcej 32) z 6 gatunków. Trzy spośród notowanych w jaskini gatunków nietoperzy (podkowiec mały, nocek orzęsiony i nocek duży) ujęte są w załączniku II dyrektywy siedliskowej Unii Europejskiej, a ich obecność stanowi podstawę do wyznaczania obszarów Natura 2000.
Historia eksploracji Jaskinię odkrył 20 września 2003 roku Czesław Szura. Na niewielki, zawalony gruzem otwór natrafiono podczas penetrowania niewielkiego osuwiska. Początkowo jaskinia liczyła tylko ok. 30 metrów, rozwijając się ponad otwór (+3,5m). Podczas prac pomiarowych udrożniono jedną ze szczelin, otwierając drogę w głąb systemu, w którym wkrótce uzyskano długość korytarzy ponad 200 m oraz -25 m deniwelacji. Kluczowym okazało się przebycie zacisku (tzw. „Szuflada”), prowadzącego do najgłębszych partii jaskini. Eksploracja tych partii pozwoliła osiągnąć głębokość -37,5 m (tzw. „Nowe Dno”). Ostatnie większe odkrycia pochodzą z zimy 2008/2009 r. Według stanu na kwiecień 2009 r. długość korytarzy wynosiła 1500 m.