(potocznie: Biała Prudnicka, dodatkowa nazwa w j. niem. Zülz., , , Reinhold Olesch, Der Wortschatz der polnischen Mundart von Sankt Annaberg, Berlin 1958, s. 123.Michał Przywara, Narzecza śląskie. Słownik, s. 16.) – miasto w Polsce, w województwie opolskim, w powiecie prudnickim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Biała, na Nizinie Śląskiej, nad rzeką Biała. Historycznie leży na Górnym Śląsku, na ziemi prudnickiej.
W latach 1945–1950 miasto administracyjnie należało do województwa śląskiego, następnie w latach 1950–1975 do województwa opolskiego. W latach 1975–1998 ponownie znajdowało się w województwie opolskim.
Według danych GUS z 1 stycznia 2024, Biała liczyła 2256 mieszkańców.
Jedno z najstarszych miast w Polsce, lokowane około 1270 roku. Położone w księstwie opolskim, stanowiło siedzibę kasztelanii przy granicy z Morawami. Od XVI do XIX wieku miasto stanowiło ośrodek życia kulturalnego i gospodarczego społeczności żydowskiej na Górnym Śląsku. Od 1945 w granicach Polski. Powstały nowe osiedla mieszkaniowe, zakłady przemysłowe i infrastruktura turystyczna.