Zygmunt Kawecki (ur. 13 kwietnia 1876 w Samborze, zm. 22 sierpnia 1955 w Poznaniu) – polski dramaturg.

Życiorys Syn Karola i Filipiny z Polakiewiczów. Ukończył gimnazjum w Przemyślu. Studiował prawo we Lwowie, filologię germańską w Krakowie oraz romanistykę w Wiedniu. Po studiach pracował jako urzędnik pocztowy we Lwowie, następnie nauczyciel gimnazjalny we Lwowie, Krakowie i Jaśle. Zadebiutował utworem Dramat Kaliny. Utwór ten został wystawiony po raz pierwszy w 1902 roku w Krakowie i odniósł niespodziewanie duży sukces. W następnych latach Kawecki opublikował nowe utwory dramatyczne, które także cieszyły się dużym powodzeniem. Od 1907 roku był został sekretarzem redakcji „Kuriera Warszawskiego”. W czasie I wojny światowej został ewakuowany w głąb Rosji. W Moskwie był redaktorem „Gazety Polskiej”. Po wojnie powrócił do Polski, gdzie pracował jako urzędnik i cenzor filmowy. Nadal pisywał utwory dramatyczne, głównie komedie i farsy.

Otrzymał Złoty Krzyż Zasługi (10 listopada 1933) „za zasługi w dziedzinie twórczości komediopisarskiej”..

Po II wojnie światowej, w 1948 roku został zawieszony w prawach członka ZLP za współpracę z okupantem hitlerowskim, polegającą na publikowaniu recenzji teatralnych na łamach gadzinowego „Nowego Kuriera Warszawskiego”.