W latach 1981–1987 był dyrektorem Centrum Astronomicznego.
Był autorem podręcznika akademickiego Astrofizyka ogólna z elementami geofizyki, za co otrzymał w 1968 roku nagrodę Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego.
Badania Opublikował kilkanaście prac naukowych. Po doktoracie podjął przede wszystkim tematykę związaną z dynamiką, ze szczególnym uwzględnieniem całek ruchu. Na początku lat osiemdziesiątych, wraz z rozpowszechnieniem dostępu do komputerów, zainteresował się modelowaniem numerycznym ewolucji gromad gwiazdowych i był jednym z pionierów rozwiązań opartych na symulacjach metodą Monte Carlo. Jego program do liczenia ewolucji gromad kulistych był w tym okresie jednym z najlepszych na świecie i pozwalał na analizę zjawiska kolapsu grawitermicznego gromady i ewolucji gromady po tym etapie. thumb|250px|Nagrobek Jerzego Stodółkiewicza i jego żony Teresy na cmentarzu w Pyrach, 2026 Przypisy
Bibliografia
We wnętrzu Wszechświata, Warszawa 1981, Złota Seria Literatury Popularnonaukowej